انديشکده وحيد گردگيري شد.

تصمیم گیری ارزشی
یک نمونه کاربردی در مدیریت پروژه های بزرگ




فرآیند متداول و متعارف تصمیم گیری توسط یک فرد یا یک گروه اساسا از سه مرحله متمایز تشکیل می شود. مرحله اول شناسایی مساله تصمیم است. معمولا یک فرد یا گروه هنگامی خود را با مساله تصمیم روبرو می بیند که از وضعیت جاری ناراضی است و قصد بهبود آن را دارد. در مرحله دوم فرد یا گروه به آنچه می توان انجام داد، می اندیشد و با شتاب هر چه بیشتر "گزینه های بدیهی" را می یابد. در مرحله سوم برای درجه بندی پیامدهای گزینه های مختلف معیارهایی انتخاب می کند. در این مرحله تمرکز اصلی بر معیارهای مبتنی بر داده های "سخت" است؛ داده هایی که به راحتی قابل اندازه گیری اند و معمولا اهداف " نرم" مانند حسن نیت، کیفیت، رضایت دیگران، میزان یادگیری یا تفریح از نظر دور می مانند.

ادامه...

ما که بمبمون رو ساختيم!



سخنگوي وزارت امور خارجه کره شمالي براي اولين بار رسما اعلام کرد که اين کشور موفق به ساخت سلاح هسته اي شده است و از اين پس حاضر نيست درباره کنار گذاشتن برنامه هسته اي خود مذاکره کند.

منبع:

TIMEONLINE

کشمکش جهان واقعي با مجازي



محمد سعيد ذکائي در يک پژوهش تجربي تاثير فنآوري اطلاعات و ارتباطات را بر نحوه سپري شدن اوقات فراغت جوانان ايراني بررسي کرده است. وي در بخشي از مقاله خود مي نويسد:

مشاهدات انجام شده در چت روم‌ها بيانگر ميانگين سني بالاتر كاربران مرد و تعداد بيشتر آنان است. اين مشاهده را با احتياط چنين مي‌توان تفسير كرد كه دختران انتخاب دوست را با وسواس بيشتري انجام مي‌دهند و تعداد دوستان اينترنتي آنان محدودتر است. اين محدوديت مؤيّد تمايل بيشتر «واقعي» دختران به گسترش دوستي‌هاي مجازي خود به پيوند ازدواج است، اگرچه در سطح ذهني نسبت به آن مظنون هستند. بدين ترتيب روابط در فضاي مجازي چت گسترش روابط واقعي است که دو جنس تجربه مي‌کنند و اگر چه مرزبندي‌هاي جنسيتي در روابط مجازي کمرنگ‌تر از روابط حقيقي است، با اين‌حال واقعيت بيولوژيک و به‌ويژه اجتماعي جنسيت در اين روابط نيز خود را نشان مي‌دهد.

وي در بخشي ديگر با اشاره به همين يافته تاکيد مي کند:


انگيزه‌ها و چگونگي استفاده کاربران از چت‌هاي اينترنتي بيانگر تفاوت‌هاي جنسيتي و ميل بيشتر پسران به استفاده از موقعيت جنسيتي برتر خود در اجتماع براي انتخاب سرگرمي و جستجوي روابط دوستانه و آزادانه است. بدين ترتيب، اگرچه فضاي مجازي ممكن است تجربه قدرت دهنده و آزادکننده‌اي براي برخي دختران جوان به شمار آيد، با اين‌حال روابط دو جنس از جهاتي ادامه روابط آنها در جهان واقعي است.


به نظر من مقاومت گروه زنان در برابر هنجارهاي جديد زندگي در دنياي مجازي، که به گفته نويسنده دو دليل عمده يعني تفاوت بيولوژيک و تفاوت در جايگاه اجتماعي دارد، تا حدودي تاسف برانگيز و نا اميد کننده است. اگر ماهيت روابط انساني در فضاي مجازي دچار تغيير عمده اي نشده و به شدت متاثر از همان هنجارهاي دنياي واقعي است بايد فکر کرد که چگونه مي توان از فنآوري اطلاعات و ارتباطات براي از بين بردن همه محدوديت ها از جمله محدوديت هاي جنسيتي و اجتماعي استفاده کرد.

علاوه براين، محمد سعيد ذکائي در ابتداي مقاله خود اشاره کوتاه و مختصري به کمرنگ شدن مرزهاي طبقاتي در فضاي مجازي مي کند اما هنگام مطالعه رفتار جوانان ايراني در فضاي مجازي به اين سوال مهم پاسخ نمي دهد که پيش بيني متفکراني همچون کارل مارکس و فردريش انگلز مبني بر اينکه نهايتا روزي شاهد <<جامعه بي طبقه>> خواهيم بود تا چه حد در فضاي مجازي محقق شده است. البته با توجه به وجود خطوط قرمز براي روابط زنان و مردان در داخل ايران بي شک کانون توجه کاربران و مشاهده گران به سمت اين روابط ابتدائي معطوف مي شود. اما در صورت مهيا شدن يک شرايط عادي و غير بحراني براي ارضاي کنجکاوي ها و ماجراجويي هاي جنسي در دنياي واقعي و در نتيجه کاهش حساسيت به روابط مردان - زنان بايد تاثير چت کردن بر روابط مردان - مردان و زنان - زنان متعلق به طبقه هاي مختلف بالادست و فرودست اجتماعي بهتر بررسي شده و مشخصا به اين پرسش مهم پاسخ داد که آيا فنآوري اطلاعات و ارتباطات به کشمکش مداوم بين پرولتاريا و بورژوا و مرز بندي هاي ناشي از اين کشمکش در جهان واقعي پايان مي دهد يا نه؟

به نظر نويسنده يکي از معايب مجاورت طولاني با فضاي مجازي تقويت جهان وطني و گسسته شدن تعلقات ملي ،( قومي) و سنتي کاربران است، علاوه بر مخالفت با اين طرز فکر که ظهور انسان جهاني را يک عيب يا نقطه ضعف تلقي مي کند، بايد انتظار داشت که در درازمدت فضاهاي مجازي موجب شوند که تعلقات خانوادگي و طبقاتي افراد نيز به تدريج از بين رفته و منطق و هنجارهاي نويني براي زندگي در فضاها و حتي ملت هاي مجازي آينده تکامل يابند. همچنين مي توان اميدوار بود که برخلاف مشاهدات کنوني محمد سعيد ذکائي در آينده پديده اي در جهت معکوس رخ دهد، اينکه ماهيت روابط انساني در فضاي واقعي دچار تغييرات عمده اي شده و به شدت متاثر از هنجارهاي دنياي مجازي باشد.به عنوان مثال، اگر موضع گيري مردان و زنان متاهل نسبت به روابط اينترنتي همسران خود توام با تسامح و تساهل باشد بعيد نيست که اين آسان گيري به روابط تلفني و شخصي در دنياي واقعي نيز گسترش يافته و هنجارهاي جا افتاده قبلي را از بين ببرد. شايد هم در آينده به جاي کشمکش مداوم بين پرولتاريا و بورژوا شاهد کشمکش مداوم بين جهان واقعي و جهان مجازي باشيم.

نه يک ساعت زود نه يک ساعت دير




و عمر هر مردمي پاياني دارد که وقتي زمانش رسيد نه يک ساعت به تاخير مي افتد و نه يک ساعت زودتر رخ مي دهد.

منبع:

قرآن کريم

سوره ۷، آيه ۳۴

اينم شد زندگي؟!



آدم وقتي خوابش نمي ياد با لالائي گولش مي زنن يا هر طور شده به زور مي خوابوننش. وقتي هم که گيج خوابه نمي ذارن يه دقيقه سرش رو بذاره رو بالش. همش سر و صدا مي کنن. آخه اينم شد زندگي! حالا که بيدارم کرديد و نذاشتيد بخوابم مي خوام تا تهش رو ببينم. اصلا هم نمي خوابم!

اقتصاد مافيايي ايران



چند روز پيش به اتفاق يکي از دوستان به منزل بر مي گشتم. راجع به موضوعات مختلفي صحبت کرديم. رسيديم به موضوع شيرين اقتصاد مافيايي ايران. تعريف مي کرد که در شرکت بزرگ آنها چه فسادي وجود دارد و پدر خوانده ها چگونه خويشاوندان خود را به نان و نوائي رسانده و از پيشرفت زير دستان خود به هر نحو ممکن جلوگيري مي کنند. مي گفت:<< يک بار بعد از مطالعات مفصل مهندسي به اين نتيجه رسيديم که بايد فلان قطعه را به فلان سازنده سفارش بدهيم. اما مدير ارشد روي درخواست همه ما يک خط قرمز کشيد و دستور داد که قطعه مذکور از شرکت ديگري تهيه شود. بعدها مشخص شد که مدير عامل شرکت مذکور در واقع پسر خاله آقاي رئيس است. با اينکه کيفيت محصولش پايين تر و قيمتش بالاتر از محصول شرکت اولي بود ولي چاره اي نبود جز اطاعت دستور >> از من پرسيد :<< به نظر تو اوضاع اقتصاد اين مملکت درست بشو هست يانه؟>> من گفتم:<< وجود اقتصاد مافيايي در ايران مانند ايتاليا بيشتر ريشه فرهنگي دارد. يکي از راه حل ها مي تواند اين باشد که به ساختار قبيله اي جامعه حمله کنيم. البته شايد هم اصلا نيازي به حمله نباشد چون امروزه به خاطر استقبال اجباري يا اختياري از مدرنيسم و تغيير سبک زندگي مردم پيوند فرد با گروه خويشاوندان به تدريج شکسته شده و زندگي در فضاي قبيله اي تا حدودي ناممکن است. اگر اين فرديت گرايي در سال هاي آينده بيشتر تقويت شود مي توان اميدوار بود که بستر هاي لازم براي نفس کشيدن اقتصاد مافيايي ايران از بين برود.>> دوست ما با تاييد اين واقعيت اضافه کرد:<< البته پيوستن به اقتصاد جهاني و اجبار به رقابت در کسب و کار هم بي تاثير نيست.>> من گفتم:<< بهتر است بگوئيم رقابت سالم و نه رقابت از نوع مافيايي. چرا که در صورت وجود شبکه هاي مافياييُ پدر خوانده ها همه رقباي احتمالي را به انواع و اقسام روش هاي مردانه و زنانه از ميدان به در خواهند کرد! در ضمن بايد به مصرف کننده و مشتريان هم اميد وار بود. آنها اگر استاندارد بالايي براي کيفيت داشته باشند و از سياست همه يا هيچ پيروي کنند مي توانند فشار دروني خود را با فشار بيروني محيط کسب و کار جهاني ترکيب کرده و اقتصاد مافيايي را به زانو در آورند.>>