ارزش زمان

ارزش ده سال را از زوجي كه تازه طلاق گرفته اند بپرسيد

ارزش چهار سال را از دو دوست سابق دبيرستاني بپرسيد

ارزش يك سال را از دانش آموزي كه در يكي از امتحانات رد شده بپرسيد

ارزش نه ماه را از مادري كه به تازگي فرزندي به دنيا آورده بپرسيد

ارزش يك هفته را از سردبير و نويسنده يك هفته نامه بپرسيد

ارزش يك ساعت را از دو عاشق كه براي ديدار لحظه شماري مي كنند بپرسيد

ارزش يك دقيقه را از شخصي كه از هواپيما جا مانده بپرسيد

ارزش يك ثانيه را از كسي كه از تصادف جان سالم به در برده بپرسيد

ارزش يك هزارم ثانيه را از برنده مدال نقره المپيك بپرسيد

قحط سال خورشيد



با دست خالي و يک چشم هميشه سرشار

باز است سفره دل بنشين ستاره بشمار

فصل گريستن در پستوي آستين نيست

زخمي ترين غزل را در کوچه مي زنم جار

اين روزها که دل را شلاق مي نوازند

يک حرف تازه از عشق يعني که چوبه دار

از سکه هاي باران نم پس نمي دهد ابر

چشمم نمي خورد آب از آسمان بيمار

يک بوسه شب نشيني در انزواي مهتاب

يعني که خط قرمز بر مشق هاي ديدار

پروانه هاي تصوير پابند پيله رنگ

جغرافياي آواز ديوار پشت ديوار

دل را به نيم سکه از سکه خواهد انداخت

شعري که مي فروشد تن را به نان آن کار

در قحط سال خورشيد يادت بماند اي يار

در کوله بار پرواز يک قرص ماه بگذار



شعر از دوست گرامي محسن ميرزايي

بيماري

چند ماهي بود که دچار مشکلات گوارشي شده بودم. هر کسي يه چيزي مي گفت يکي مي گفت فشارت پايين اومده و عسل بهم مي داد. يکي مي گفت آبگوشت تيليت نخور. خلاصه ملت ايران که قربونشون برم همه يه پا دکترن براي ما همش نسخه تجويز مي کردن. البته خودم بهتر مي دونستم چه مرگم شده. چون معمولا غذا خوردن رو فراموش مي کنم و مرتب و منظم غذا نمي خورم معده گرامي حتما بدجور قاط زده. مامان که ديگه همش مي ديد حالم بد مي شه به زور بردم دکتر. شخصا معتقدم که ۹۰ درصد بهبود بيمار به خاطر ايمانش هست. يعني اينکه اگر ايمان داشته باشه که اين دکتر مي تونه خوبش کنه حتي اگر هم براش پلاسيبو بنويسه باز هم خوب مي شه. بعد از کمي پرس و جو دکتر کيوان الچيان متخصص قلب و دستگاه گوارش روبروي برق آلستوم انتخاب شد. سرکار مامان زنگ زد و گفت پاشو بيا. گفتم باباجون لااقل قبلا باهام هماهنگ مي کردي. تو اين دنياي بزرگي که همه رو مي تونم دو در کنم روي حرف مامان نمي تونم حرف بزنم. گفتيم باشه هرچي شما بگي. مطب دکتر نسبتا خلوت بود. البته بعضي جاهاش بيشتر به آرايشگاه زنانه شبيه بود تا مطب يه دکتر. انواع و اقسام مدل هاي آرايش و پيرايش رو مي شد ديد. دکتر صدام کرد. رفتم تو. قيافه اش مومن مي زد. گفت چي شده. گفتم والا آقاي دکتر اين خانوم هايي که تازه حامله مي شن رو ديديد هي بيخودي حالشون به هم مي خوره مي رن تو دستشويي ما هم اونطوري شديم مي ترسم حامله شده باشم. دکتر يه لبخندي زد و چند تا سوال ديگه پرسيد که نسبتا حال به هم زن بود. بعد گفت برو رو تخت بخواب. داشتم مي رفتم که پرسيد: سيگارِ، مشروب، ترياک؟. سريع جواب دادم: مشروب و ترياک نه سيگار خيلي به ندرت، تفنني. گفت براي چي. گفتم خوب ديگه بعضي وقتها مي طلبه البته هيچ وقت پاکتي نمي گيرم. روي تخت دراز کشيدم و يه کم شکم ما رو مالش داد و دو تا ضربه هم به پهلومون زد. بعد گفت بلند شو. دو جور قرص و کپسول نوشت. ظاهرا تشخيصش اين بود که اسيد معده زياد شده. الان يه روزه که ترس حاملگي از سرم افتاده و قراره دو هفته ديگه دوباره برم تاثير داروها ارزيابي بشه.

مرا اميد وصل تو زنده مي دارد
وگرنه هر دمم از هجر تست بيم هلاک
نفس نفس اگر از باد نشنوم بويت
زمان زمان چو گل از غم کنم گريبان چاک
رود به خواب دو چشمم از خيال تو هيهات
بود صبور دل اندر فراق تو حاشاک
اگر تو زخم زني به که ديگري مرهم
وگر تو زهر دهي به که ديگري ترياک
ترا چنانکه تويي هر نظر کجا بيند
به قدر دانش خود هر کسي کند ادراک

اعتماد به نفس

اگر ثروتمند نيستي، مهم نيست بسياري از مردم ثروتمند نيستند.

اگر سالم نيستي، هستند افرادي که با معلوليت و بيماري زندگي مي کنند.

اگر زيبا نيستي، مي توان با زشتي هم برخورد خوبي داشت.

اگر جوان نيستي، همه يک روزي پير خواهند شد.

اگر تحصيلات عالي نداري، با سواد کم هم مي توان زندگي کرد.

اگر قدرت سياسي و مقام نداري، تعداد کمي از افراد داراي آن هستند.

اما

اگر اعتماد به نفس نداري، پس برو بمير که هيچ نداري!

گوته

بحث و گفتگوي دانشمندانه

آدم وقتي که با يه دانشمند سکولار مباحثه مي کنه خيلي بيشتر لذت مي بره تا يه آدمي که تو هر چيزي دنبال رد پاي يه گناه مي گرده.

وقتي به پرفسور وندل بل که يک دانشمند سکولار هست گفتم که هميشه هم شرارت زير سر باورهاي ديني نيست و بعضي عقائد ماورا الطبيعي مثل تصوف ايراني به کشمکش هميشگي و جنگ مداوم خير و شر اعتقادي ندارن و براي شر ماهيتي نسبي قائلند يه جواب متين داد که خوشمان آمد.